IN.VIdiA MMXV

In.vi[di]a MMXV

De kerstvertelling van Il Nostromo del Sogno

En als dan, midden in de nacht,

Na lange weeën dat kind geboren wordt,

Met al die vrouwen errond die ’t op de billen slaan,

Warm wikkelen in die ene trui op overschot

En de jonge moeder uitgeteld weer lachen kan,

Dan juicht en zingt het tentenkamp

En gaat die plots weer volle fles van hand tot hand.

Even wordt de koude nacht vergeten;

Niemand monkelt om de vader,

Elke lach komt uit het hart

En is dooraderd en doorbloed als moederkoek.

 

Sint-Jozef blikt terug op het kerstverhaal en op de vlucht van zijn familie door en uit het Heilige Land. Het kind is niet van hem en dat weet hij. Maar toch...

 

In.vi[di]a MMXV is een parabel over ruimdenkendheid en jaloezie, de tweespalt tussen kamp en zee, de vraag wat ik moet doen en jij mag hopen, met dit concreet paar schoenen aan.

PROGRAMMA (70 minuten)

 

In.vi[di]a MMXV is een theatermonoloog van Steven Marien, opgebouwd rond een aantal middeleeuwse kerstliederen uit Europa en uit het Midden Oosten.

 

Het gros van het repertoire komt uit het Liederhandschrift Berlijn 190, dat een schat aan Middelnederlandse kerstmuziek bevat. Ander werk is van de hand van Gautier de Coincy, Oswald von Wolkenstein en Jacopo da Bologna.

PERSONEEL

 

Steven Marien, spel & zang

Katelijne Lanneau, blokfluiten

Ellen Schafraet, gotische harp

Marie Verstraete, vedel

 

 

regie: Jan De Saegher & Koen Laukens

licht: Luc Baeten

Il Nostromo del Sogno © MMXVIII